Dat laatste sprak ons nooit aan, wij waren wat je ook wel noemt van die bankzitters, nog te lui om naar de voordeur te lopen als de bel zou gaan, en nog veel meer van die onzin die wijzelf pleegde te zeggen om maar niet voor een hondje te kiezen.

Wandelen, jakkes, uitgaan onder alle weersomstandigheden, juk en nog eens juk, liever op ons luie achterste zitten was ons veel gehoorde motto, maar dat heeft ons nu net wel doen besluiten om voor een hondje te kiezen, we wilden wel wat meer eropuit de frisse lucht in en vooral wat meer bewegen, want we groeiden ondertussen al uit onze behuizing wat lijf heette.

Janneke onze poes van ruim 20 was er nog toen we uiteindelijk besloten om een hondje te gaan kiezen, we hadden er ruim een jaar over nagedacht voordat we tot dit besluit kwamen, en nu we er definitief voor hadden gekozen gingen we op zoek naar een bij ons passend ras.

Oh een ras kiezen dat was me nog wat, vele hondensites zijn we doorgewandeld en over vele hondjes hadden we al een bepaald beeld, en de meeste beelden die we daarvan hadden was niet bepaald positief, echt vreselijk was het om een keuze te maken, geen enkel ras sprak ons aan dus we wilden het al bijna opgeven totdat mijn man een Stafford had gezien.

Een Stafford lijkt me wel wat, zei mijn man, ik "wat is dat een Stafford," die was ik nog niet tegengekomen op het internet en ik had er nog nooit van gehoord, dus ik op zoek naar Staffords en informatie over dit genoemde ras.

Oh nee zei ik toen ik foto's vond van dit ras, geen haar op mijn hoofd die daar aan begint, een Pitbull, ben je nu helemaal zei ik...

Goed een Stafford, mijn man bleef erbij en ik ging me dan maar eens goed inlezen over dit ras.

Weer het internet opgedoken en vele site's langsgelopen en vooral de positieve verhalen over dit ras sprak me enorm aan, ik begon zelfs de Staff als een echt 'normaal' ras te zien en zag veel meer voordelen dan nadelen aan dit ras.

Toch was ik nog niet helemaal overtuigd, ik had nu eenmaal dat mediabeeld voor me en wilde me niet ergens aan 'steken' wat had kunnen worden voorkomen, dus nog meer gelezen over de Stafford, en zelfs op een gegeven moment ergens gelezen dat dit ras in Engeland de "Nannydog" werd genoemd, wat zoveel betekend als 'oppashond voor kinderen' en dat sprak me heel erg aan, mede omdat we zelf twee kids hebben en we niet een of ander gevaarlijk ras in huis wilde halen dat alleen voor ons baasjes gezellig zou zijn.

Nadat ik telefonisch contact had gehad met een van de bestuursleden van de SBTCN om me ervan te vergewissen dat ook mensen zonder Stafford welkom waren besloten wij om naar deze familiedag te gaan om te zien hoe deze hondjes in het echt waren en hoe ze stonden t.o.v. kinderen.

Naar de familiedag in Utrecht, het was stralend mooi weer en de rit vanuit Leeuwarden verliep lang maar voorspoedig, in een zonnige stemming kwamen we aan vol goede moed en zin om dit ras eens aan een nader onderzoek te onderwerpen ;-)

Wat waren daar veel hondjes van hetzelfde ras, en wat waren ze allemaal lief, we hebben met veel mensen gesproken daar en hebben ter plekke daar besloten dat we voor dit ras zouden gaan, dit was het ras voor ons, compleet overdonderd waren we door de liefde die deze hondjes ruim weggeven de aanhankelijkheid, de manier waarop ze doen tegenover kinderen, al met al echt verliefd op dit ras geworden zijn wij in Utrecht.

Het werd al snel duidelijk dat dit het ras voor ons was en zou blijven, daarom hebben we besloten om voor dit ras te kiezen.

Zo verknocht ben ik geraakt aan dit ras, en ik "vrees" dat dit een liefde is die nooit meer overgaat. :-)